DÜNYAYA ardını dönen, içine kapanmayı hüner sayan, "diğeri"nden ödü kopan, kendi dışında herkesi "düşman" gören, her türlü eyleminde kendini savunmada hisseden, pasif tutum almayı tavır zanneden her cins milliyetçi/ulusalcı çizgiden zerre kadar hazzetmiyorum.

"...Bırakın endüstrinin dili, iktisadın dili başkalarınki olsun. Türkçemiz ise sadece sevginin dili olsun..." Yılların hayalinin, çilesinin, emeğinin, fedakarlık ve kahramanlıklarının meyvesinin sunulduğu o coşkulu ve duygulu gecede böyle diyordu gerçek bir filozof olan Prof. Dr. Kenan Gürsoy. Hani çok da doğru söylüyordu.

Uluslararası Dil Öğretimi Derneği tarafından düzenlenen, "4. Uluslararası Türkçe Olimpiyadı", geçtiğimiz hafta çok görkemli bir törenle noktalandı. Düzenleme kurulu, program dışında üç de ödül koymuş. Bunlar; "Ali Şir Nevai", "Karamanoğlu Mehmet Bey" ve "İsmail Gaspranski" adına konan ödüllerdi.

Bu insanlar, Türkiye ile ilgili bir organizasyonda neden hep gözyaşı dökerler? Bunu hiç düşündünüz mü?. Bir organizasyon var. Adına Türkçe Olimpiyadı denilmiş. Ülke dışında Türkiye'den giden işadamlarının öğretmenlerin açtığı okullarda okuyan yetmişiki millete mensup çocuklar Türkiye'ye gelmişler.

Tarihi devr-i daimler içerisinde tarihin sayfalarına kazınmış tarihi hadiseler vardır. İşte Türkiyemizi ve güzel Türkçemizi Orta Asya`dan, Balkan`lara, Orta Doğu`dan Uzak Doğu`ya, Afrika`dan Amerika`ya kısacası dünyanın dört bir yanında ülkemizin ve ülkümüzün karasevdalısı...

Yarın İstanbul’da muhteşem bir yarışma var. Yarışmadan öte bir şey bu. Dünyanın 84 ülkesinden gelen renkleri, dilleri, dinleri farklı 355 öğrenci 4. Türkçe Olimpiyatı’nda buluştular.

Rahmetli Hacı Yusuf Kemâl Erimez Ağabey’in yardımcılarından Kadir Tufan’dan bir mektup aldım. Mektupta yazılan bazı bilgileri sizlerle paylaşmak istiyorum...  (Abdullah Aymaz)

Bir Türk firmasının yeni açılışlarına katılmak ve bu ülkede faaliyete başlamasının 15’inci yıl kutlamalarında bulunmak amacıyla Kazakistan dayım.   Bir grup gazeteci arkadaşla birlikte.

Temelde dinle, imanla, inançla problemi olan marjinal bir kesimin, soğuk savaş döneminin klasik, partallaşmış sol jargonlarını da bir perde olarak kullanmak suretiyle ağızlarında sakız şöyle bir iddiayla gönüllü eğitim faaliyetlerini sistematik ve mütemadi bir tavır içerisinde yaralamaya ve karalamaya çalıştığını görmekteyiz: