Nahçıvan'da 228 ilk ve ortaöğretim okulu var. 5 de meslek lisesi. 2 üniversite.

Devlet politikası olarak, "eğitime önem veriliyor."

Yiğidim Aslanım Orada Yatıyor...  Adem Öğretmenin Allah’a yürümesinin yıldönümünde… 1286 yıl sonra Moğolistan’daki Tonyukuk anıtlarının yakınına bir başka anıt daha dikildi. O anıtın üstünde şunlar yazıyordu.  (Erkam Tufan AYTAV)

2000 kilometre yol gittik. Mali-Nijer sınırına vardık. Bu tarafta iki-üç tahta kulübe, o tarafta iki-üç tahta kulübe, karşılıklı dalgalanan –aslında rüzgâr olmadığı için dalgalanamayan- iki tozlu bayrak… İşte sınır kapıları! Hakan Albayrak'ın yazısı...

Başlıktaki garabetin farkındayım. O yüzden peşinen dikkatinizi çekerim... "Türk okulları" diyorum, Türkiye’deki Türk okullarından söz etmiyorum. Yazımın konusu, 115 ülkede Türkçe öğreten okullar... Papua Yeni Gine’den Almanya’ya, Nijerya’dan Amerika Birleşik Devletleri’ne kadar uzanan yelpazede, renk ve uyruktaki öğrencileri.

Mehmet Gündem yazdı...  Ne güzel haberler… Ayda birkaç tane duyuyoruz… Tsunaminin vurdugu “Açe'de ilk Türk okulu açildi.” “Türk okullari Pakistan'da baris ve sevginin sembolü oldu.” “Misir'da ilk Türk okulu açildi.”

Akşamın gölgeleri şehrin üstüne çoktan çökmüş, caddelerin ışıkları kızarmıştı. İsmet Öğretmen sokak lambalarının altında bir hayalet gibi yürürken, sisli kızıl bir dumanın içinde kaybolup gidiyordu. Dalgındı...  Asya her şeyini almış götürmüştü.  Mecnunu çöllere düşüren Leyla bu olmalı” dedi

Onunla ilk kez bir hastane koridorunda karşılaşmıştım.
Bir sedye üzerinde yatıyordu. Göz göze geldik…
Derinlerden, çok derinlerden baktı. O bakışlar, bedenimi acıyla yontmaya başladı.

Geçtiğimiz günlerde karlı dağlara verdiğimiz bir yiğidin arkasından, çöle düşmüş bir başka yiğit düştü hayalime.
“Bana siyah güllerimi verin, onlar anlar beni” diyen bir yiğit.
Güzel ve güneşli bir gün.

Şubatın son günleri…  Karlı dağların kucağında üşüyen Çin sınırındaki Narin Şehri'nden dönüyoruz. Karlı yamaçlarda atlar, yaylıyor. Karların altındaki otlara erişmek için ayakları ile karları eşeledikleri için her taraf uçsuz bucaksız kar nadasları…

Almanya yaklaşık 14 milyon, kökeni Alman olmayan vatandaşı ile tam bir göçmenler ülkesi. Her renkten, her milletten insanın yaşama mücadelesi verdiği bir gurbet ülkesi Almanya. Sadece bizler için değil Afrikalılar ve Asyalılar içinde öyle.Bizim için söz konusu olan her problem, eminim onlar içinde var.