Altı gün sonra Türkiye'ye döner dönmez, CD'mi başa sardım ve Türkiye gerçeklerine döndüm. Yazacak o kadar çok konu var ki! THY'nin kriz döneminde krizi yönetme adına yaptıkları ve yapmadıkları, Kılıçdaroğlu'nun konferans performansı, Vakit Gazetesi muhabiri karşısında bocalayışı, Haber Türk gazetesinin biçim, içerik ve reklam performansı açısından değerlendirilmesi,

Hürrem Sultan'ın ülkesindeyiz. Kiev'de boz bulanık bir hava…
Soğuk dişlerini içimize geçirmeye çalışıyor. Direniyoruz…
Art ardına baskınlarla hırpalıyor bizi.
Kar kokuyor Kiev sokakları.

Houston'da eğitim gönüllülerinin ve Türk müteşebbislerinin açtıkları bazı müesseseleri görmek imkânım oldu. Ülkemizi tanıtıcı ve Türkiye imajının itibarını artırıcı gayretleri müşahede ettim. Bilhassa "Harmony" Okullar zinciri Teksas eyaletinde kaliteli eğitimiyle birlikte dilimize ve kültürümüze yaptığı hizmetlerle gerçekten takdire şâyan...

Hasan Ay Bey, bir eğitim gönüllüsü olarak Afrika'ya gider. Müdür olarak vazifeye başladığı ilk gün, bakar ki, bir bayan elindeki bir kağıtla odasına girer. Kağıdı masasına bırakıp yüz üstü secde eder gibi yere kapanır.  Böyle bir şey bizim inançlarımıza ters olduğu için hemen "Lütfen kalkın, oturun, ne istiyorsanız anlatın, konuşalım." der.

Meltem Çalıkoğlu, Moğolistan'a giden eğitim gönüllülerinin bir kısım hatıralarını bir araya getirecek roman sürükleyiciliğinde ibret ve bilgi verici bir eser yazdı. "Manduhai," Türk Koleji'ni birincilikle kazanan bir kız... Ama kendisini köyden gelmiş arkadaşlarından farklı gören, kendileriyle ilgilenen belletmen güleç yüzlü ablaları için bile bunlarda nereden çıktı, der gibi tavır takınan birisi.

Bir eğitim gönüllüsü olan Asım Akın Işık Bey, Mozambik'ten gönderdiği mektubunda diyor ki:
Ramazan-ı Şerif'in hemen bitiminde "İnşaallah, Cenab-ı Hak bu sene Mozambik'te 5 bin adet kurban kesmeyi nasip eder" diye temenni ve niyazımız olmuştu.

 Temmuz ayının başında "Geri Dönmek İçin Gelmedik Madagaskar'a" ve "Kilometrelerce Uzaktan Madagaskar'a Gelmişsiniz..." başlıklı yazılarım üzerine oradaki "College La Lumiere International" yani "Işık Koleji"nden Türkçe öğretmeni Kasım Aksoy bazı hatıralarını yazıp göndermiş.

Yer Erbil. Türkiye'den işadamlarının gayretleriyle Fezalar Eğitim Kurumları'nın açmış olduğu bir okulun salonundayız.  Salon Türkiye'den gelmiş işadamları, Milletvekilleri, okulun öğretmenleri ve öğrencilerle tıklım tıklım dolu.

Hüseyin Demirtaş, Kazakistan'da bir eğitim gönüllüsü. Ama gönül koymayan, ne söylersen tebessüm eden bir öğretmen... Elektronik mühendisi aslında... Bilgisayar ve İngilizce biliyor.

Yurtdışında eğitim hizmetleri veren adanmış ruhlu öğretmenlerin bilhassa Orta Asya'ya gittikleri ilk günlerini, çektikleri sıkıntılarını, hatıralarından takip ederek bu eğitim faaliyetlerinin ne kadar ihlaslı ve sağlam bir zemine temellerinin atıldığını görmeye çalışalım.