Bugün yazımızda siyaset yok. Duygulu bir hikâye var. Hayatın kendisi var. Anadolu insanının dünyanın dört bir yanına ulaştırmaya çalıştığı Müslüman Türk’ün sesi ve soluğu var…

Ökkeş Özgüven öğretmen, Madagaskar'dan öğrencisi Raveloson Andrisoa Fitiavana ile Almanya'ya gelirken okul aile birliğinden bir öğrencinin annesiyle beraber yola çıkıyorlar. Hanımefendi, ticaretle uğraşıyor. Eşi de ülkenin elit tabakasından büyük bir müteahhit...

Madagaskar, Hint Okyanusu'nda, dünyanın üçüncü büyük adası. Yüzölçümü Türkiye kadar olan; ama nüfusu 20 milyon civarında bir ülke... Her türlü meyveye sahip... Pirinç, ülkenin en önemli yemeği... Hatta bazı evlerde kahvaltıda bile pirinç yenir.

 İkindi güneşi, son kızıl kanlarını döküyordu Boğaz'ın gümüş renkli sularına.  Gözleri kan kırmızıydı. Bitkindi… Yorgundu… Akşamın serin elleri kızıl saçlarında gezinirken o, gecenin siyah gözlerine koşuyordu. Ömrünün baharında, cepheye uğurlanan polat ruhlu yiğitler düştü hayalime.

5. Uluslararası Türkçe Olimpiyatları, bu milletin neredeyse tek asli müştereği olan Türkçe'yi birçoğumuzun adını bile duymadığı ülkelerin çocuklarına şarkılarla, şiirlerle terennüm ettirme başarısını ayağımıza kadar getirdi.

BMM Başkanı Sayın Bülent Arınç, önceki gün 5. Uluslararası Türkçe Olimpiyatları finalinde başına belki hayatının tacını geçirdiler: "30 yıldır politikanın içindeyim, 5 yıla yakındır Meclis başkanlığı yapıyorum.

İstanbul'da 5.si yapılan Uluslararası Türkçe Olimpiyatları, toplumun en büyük ortak paydası oldu. Bir seçim sürecinde, derin bir kutuplaşma içine itilmeye çalışıldığımız sırada, birbirimize gözyaşlarımızla sarıldık.

Bu slogan, öylesine söylenmiş beylik bir cümle değil. Bir ufkun, bir vizyonun, bir gelecek hayalinin, kimilerine ütopik gelebilecek bir hedefin mottosu.

Öğretmeni, Madagaskar'dan getirdiği öğrencisini göstererek, 'Sırf ı harfini öğretmek için iki ay uğraştım.' dedi. Uzak ülkeden gelen başka öğretmen de bir kelimenin doğru telaffuzu için günlerce uğraştığını anlattı.